- Instantie Kantongerecht Eerste Kanton
- Zaaknummer CIVAR no. 202604392
- Uitspraakdatum 09 november 2026
- Publicatiedatum 13 november 2026
- Rechtsgebied Civiel recht
-
Inhoudsindicatie
Zie ook de rolbeschikking in dit kort geding. In dit kort geding vorderen 56 mennonieten om hun voorgenomen uitzetting met onmiddellijke ingang op te schorten totdat alle rechtsmiddelen zijn benut. In 2022 is door in een brief van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking gericht aan Terra Invest Suriname & Guyana N.V. aan 50 mennonitische families toestemming verleend om naar Suriname te komen om daar gedurende een periode van 3 jaar in de agrarische sector te werken. De Minister verwijst voor de toewijzing van landbouwgrond naar het Ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. De voorschriften voor verblijfs- en werkvergunningen moeten in acht worden genomen en bij aankomst in Suriname zal de Surinaamse wetgeving van toepassing zijn op de families. In een overeenkomst met de Suriname Green Energy Agriculture NV (“de NV”) uit 2024 heeft het Ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij toestemming aan de NV gegeven om gebouwen en andere voorzieningen op te zetten ten behoeve van agrarische activiteiten. Ook is toegezegd dat de Staat zich zal inzetten voor het verlenen van de aangevraagde vergunningen, indien voldaan is aan de wettelijke vereisten.
Medio oktober zijn de families opgepakt en ondergebracht bij het politie trainings- en recreatieoord op Kraka. Eisers hebben bij de President een herzieningsverzoek ingediend tegen de weigering om hun te voorzien van een machtiging tot kort verblijf. De NV had een kort geding tegen de Staat aangespannen om de uitzetting van de families te voorkomen. Deze vordering is door de kantonrechter afgewezen en de volgende dag zijn de families Suriname uitgezet met uitzondering van drie moeders en hun drie baby’s, omdat de baby’s nog niet over de vereiste reisdocumenten beschikken.
Nadat de Staat de bevoegdheid van de advocaat om de eisers in de procedure te vertegenwoordigen in twijfel had getrokken, is de advocaat in de gelegenheid gesteld om de moeders in Kraka te bezoeken en de vereiste machtigingen te verkrijgen. Ten aanzien van de uitgezette eisers, neemt de kantonrechter op basis van die machtigingen aan dat de advocaat ook namens hen mag optreden.
Tijdens de procedure trekken de moeders hun vordering om de uitzetting op te schorten in, om weer te kunnen worden verenigd met hun overige familieleden. De kantonrechter veroordeelt de Staat in de proceskosten omdat de autoriteiten naar zijn oordeel niet tot uitzetting over hadden mogen gaan zolang de President nog niet op het herzieningsverzoek had beslist. De Staat heeft gehandeld in strijd met de wet en heeft eisers hun recht op een effectief rechtsmiddel ontnomen.Civiel recht; kort geding; artikel 22 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering; Vreemdelingenwet; spoedeisend belang; onrechtmatige daad Staat; beginselen van behoorlijk bestuur; uitzetting; procesvertegenwoordiging eisers; eisvermindering; proceskostenveroordeling Staat.
Uitspraak
KANTONGERECHT IN HET EERSTE KANTON
CIVAR no. 202604392
09 november 2026
Vonnis in kort geding in de zaak van:
[Eiser] en 55 anderen,
allen thans ondergebracht te Kraka in het district Brokopondo,
eisers,
hierna te noemen: “[Eiser c.s.]” dan wel bij hun respectieve (achter)namen,
gemachtigde: mr. D. Veira, advocaat
tegen
DE STAAT SURINAME met name HET MINISTERIE VAN JUSTITIE EN VEILIGHEID,
vertegenwoordigd wordende door de Procureur-generaal bij het Hof van Justitie,
gevestigd te Paramaribo,
gedaagde,
hierna te noemen: “de Staat”,
gemachtigde: mr. D.S. Kraag, advocaat.
1. Het verloop van het proces
1.1. Dit blijkt uit de volgende processtukken en/of –handelingen:
– het inleidend verzoekschrift dat met producties op 29 oktober 2026 ter Griffie der Kantongerechten is ingediend;
– de beschikking d.d. 29 oktober 2026 gegeven, waarbij een comparitie van partijen na antwoord is gelast;
– de conclusie van eis;
– de conclusie van antwoord en uitlating producties, met producties;
– de op 02 november 2026 gehouden comparitie van partijen en het daarvan opgemaakte proces-verbaal;
– de mondelinge conclusies tot uitlating na gehouden comparitie van partijen, zijdens partijen;
– de uitlating procesvertegenwoordigingsbevoegdheid van de advocaat van [Eiser c.s.] en uitlating eisvermindering met productie zijdens [Eiser c.s.]
– de uitlating procesvertegenwoordigingsbevoegdheid en uitlating eisvermindering zijdens de Staat;
– de rolbeschikking d.d. 03 november 2026.
1.2. De rechtsdag voor de uitspraak is hierna bepaald op heden.
2. De feiten
2.1. Bij schrijven gedateerd 6 oktober 2022 van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking aan Christiaan R. Souverein/Terra Invest Suriname & Guyana NV (MBIBIS/8557/2022) heeft de minister toestemming verleend aan 50 mennonitische families om naar Suriname af te reizen. Aan de families werd toestemming verleend om naar Suriname te reizen om daar gedurende een periode van 3 jaar in de agrarische sector te werken. De Minister verwijst de heer Souverein naar het Ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij met betrekking tot de mogelijke toewijzing van landbouwgrond voor genoemde landbouwprojecten. Verder adviseert het Ministerie dat de procedures en voorschriften met betrekking tot verblijfs- en werkvergunningen in acht worden genomen en wijst er op dat bij aankomst in Suriname de Surinaamse wetgeving van toepassing is op de bovengenoemde groep. De Minister stelt in dat schrijven uit te kijken naar de namen en volledige documenten van de geselecteerde gezinnen.
2.2. Op 25 september 2024 is er een Public Private Partnership Overeenkomst (nader PPP-overeenkomst) gesloten tussen het Ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij en Suriname Green Energy Agriculture NV (hierna te noemen SGE) inzake de ontwikkeling van de agrarische industrie. In het artikel 2 lid 1 van de PPP-overeenkomst is opgenomen dat het Ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij toestemming aan SGE geeft om gebouwen en andere voorzieningen op te zetten ten behoeve van agrarische activiteiten. In artikel 2 lid 3 verklaart de Staat medewerking te zullen verlenen tot het verkrijgen van vergunningen en toestemmingen van overheidswege, indien is voldaan aan de wettelijke vereisten.
2.3. [Eiser c.s.] zijn in de tweede helft van de maand oktober 2026 door of vanwege de Staat opgepakt en zijn ondergebracht bij het politie trainings- en recreatieoord op Kraka.
2.4. SGE heeft op 27 oktober 2026 een kort geding tegen de Staat aangespannen bekend onder CIVAR no. 202604301 om de uitzetting van “belanghebbenden genoemd in productie 12” op te schorten. Op 29 oktober 2026 heeft de kantonrechter in kort geding de vordering van SGE afgewezen.
2.5. Daags hierna zijn [Eiser c.s.] het land uitgezet met uitzondering van drie moeders en hun drie baby’s en wel de moeders [Moeder 1], [Moeder 2] en [Moeder 3].
3. De vordering, de grondslag daarvan en het verweer daarop
3.1. [Eiser c.s.] vorderden in kort geding om:
a. de Staat, ieder voor zover het zijn wettelijke bevoegdheden en feitelijke zeggenschap betreft, te bevelen de voorgenomen uitzetting van [Eiser c.s.] met onmiddellijke ingang op te schorten en opgeschort te houden, en zich te onthouden van iedere handeling die strekt tot hun verwijdering uit het grondgebied van de Republiek Suriname, daaronder begrepen het overbrengen naar een vertrekplaats, het boeken of uitvoeren van een uitzettingsvlucht en het feitelijk doen vertrekken uit Suriname, totdat alle rechtsmiddelen zijn benut;
b. de Staat te bevelen toe te staan dat [Eiser c.s.] onmiddellijk hun recht op rechtsbijstand kunnen uitoefenen en na te laten elke handeling die een inbreuk zijn, vormen of kunnen zijn of vormen voor het uitoefenen van de rechtsbijstand verlening ten behoeve van [Eiser c.s.];
c. te bepalen dat de onder a. en b. gevorderde verboden en bevelen gelden totdat in dit kort geding anders wordt beslist, althans gedurende een door de kantonrechter in kort geding in goede justitie te bepalen termijn;
d. de Staat, te veroordelen tot betaling van een dwangsom van SRD 10.000.000,- voor iedere dag of gedeelte daarvan dat zij in gebreke blijft aan het gevorderde onder a. te voldoen met een maximum van SRD 100.000.000,- te voldoen, en voor het gevorderde onder b. wordt veroordeeld tot betaling van SRD 500.000,- voor ieder uur waarvan de Staat ingebreke blijft te voldoen aan het gevorderde onder b, met een maximum van SRD 50.000.000,- althans een door de kantonrechter in goede justitie vast te stellen dwangsom en maximum;
e. de Staat te veroordelen in de kosten van dit geding, waaronder begrepen het salaris van de gemachtigde van [Eiser c.s.], begroot op SRD 150.000,- althans een door de kantonrechter in goede justitie vast te stellen bedrag;
f. het vonnis uitvoerbaar bij voorraad te verklaren.
3.2. [Eiser c.s.] leggen, zakelijk weergegeven, aan hun vorderingen ten grondslag dat de Staat aan SGE op 07 maart 2016, gebruiksvergunning tot wederopzeggens heeft verleend ter uitoefening van de Landbouw en het produceren van Biologische Brandstof en Bijproducten uit landbouwgewassen op een perceelland vermoedelijk groot 31.998 ha, gelegen in het district Nickerie. [Eiser c.s.] zijn allen op invitatie van de Staat Suriname m.n. het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Samenwerking naar Suriname gehaald waarbij er toestemming is verleend aan 50 gezinnen waar onder [Eiser c.s.] om in Suriname aan landbouw te kunnen doen.
3.3. [Eiser c.s.] hebben in het kader van de eerbiediging van de wetgeving allen een Machtiging tot Kort verblijf (hierna te noemen MKV) aangevraagd in 2024. Hierop hebben [Eiser c.s.] nimmer een reactie gehad ondanks het feit dat zij door de overheid naar Suriname zijn gehaald. Vanwege het uitblijven van een reactie van de overheid hebben [Eiser c.s.] niet kunnen voldoen aan het verder traject ter verkrijging van een officiële legale status in Suriname.
3.4. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid heeft besloten dat alle in het Mazonia gebied illegaal aanwezigen binnen een week het gebied met medeneming van alles en iedereen ontruimd zouden moeten hebben. Hierbij is er vanuit gegaan dat [Eiser c.s.] zich aan wilde occupatie hadden schuldig gemaakt althans dat zij zich zonder recht of titel in het gebied bevonden. De Staat is er aan voorbij gegaan dat [Eiser c.s.] toestemming hebben verkregen van de Staat krachtens een PPP-overeenkomst om aldaar landbouwactiviteiten te ontplooien. De politie is met groot machtsvertoon geweest naar het gebied waar [Eiser c.s.] vertoefden en heeft hen meegenomen naar Kraka.
3.5. De Staat heeft tevens tegen alle wettelijke gedragsregels in, de noodzakelijke rechtsbijstand waar [Eiser c.s.] recht op hebben, geweigerd. Hierdoor is de feitelijke situatie ontstaan dat [Eiser c.s.] elke vorm van bijstand en rechtsbescherming door de Staat is ontnomen.
3.6. Uit media berichtgeving is naar voren gekomen dat de Staat de MKV aanvragen van [Eiser c.s.] heeft geweigerd. Ze hebben intussen conform de Vreemdelingenwet om herziening gevraagd bij de President van de Republiek Suriname en volgens de Vreemdelingenwet moet het besluit van het bevoegd gezag worden afgewacht.
3.7. Uit de aard der stellingen vloeit het spoedeisend belang voort.
3.8. De Staat voert verweer. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4. De beoordeling
Het spoedeisend belang
4.1. [Eiser c.s.] vorderden in dit kort geding – kort gezegd – schorsing van een in het vooruitzicht gezet, uitzetten van [Eiser c.s.] Voor toewijzing van een voorziening in kort geding is ingevolge artikel 226 Rv een spoedeisend belang vereist. Het spoedeisend belang bij de ingestelde vordering vloeide voort uit de stellingen van het inleidend rekest alsmede de aard van het gevorderde. De kortgedingrechter zal daarom overgaan tot de materiële beoordeling van de vordering.
De procesvertegenwoordigingsbevoegdheid van de advocaat van [Eiser c.s.] en de eisvermindering van [Eiser c.s.]
4.2. Bij de mondelinge behandeling van de zaak op 2 november 2026 heeft de Staat medegedeeld dat [Eiser c.s.] kenbaar hebben gemaakt onbekend te zijn met de advocaat, mr. D. Veira. Tijdens die zitting is eveneens aan de orde gekomen dat het leeuwendeel van de groep [Eiser c.s.] reeds door de Staat is uitgezet en dat slechts drie moeders met hun baby’s zich nog in Suriname bevinden. De reden waarom zij nog niet waren uitgezet, was dat de in Suriname geboren baby’s nog niet beschikten over de vereiste reisdocumenten. Ingevolge artikel 22 lid 1 Rv wordt bij procederen de machtiging aan een vertegenwoordiger in het algemeen verleend bij onderhandse of notariële akte dan wel mondeling ter terechtzitting. Op grond van artikel 22 lid 3 Rv blijkt de machtiging van een vertegenwoordiger die advocaat is, uit een door hem ondertekend stuk of mondeling ter terechtzitting, tenzij een schriftelijke of een mondelinge door de vertegenwoordigde ter terechtzitting verleende machtiging wordt gevorderd. Hieruit volgt dat advocaten, indien zulks wordt gevorderd, van een schriftelijke of mondelinge machtiging moeten doen blijken. Nu de gemachtigde van de Staat de vertegenwoordigingsbevoegdheid van mr. D. Veira in twijfel trekt, heeft de kantonrechter hem in de gelegenheid gesteld om van zijn vertegenwoordigingsbevoegdheid te doen blijken. Tevens zijn ter terechtzitting, ten overstaan van de kantonrechter, afspraken gemaakt over het kunnen bezoeken van de moeders te Kraka. De advocaat zou van die gelegenheid gebruik maken om het gerecht mede te delen of deze moeders — mede gelet op de uitzetting van hun partners/echtgenoten en hun overige kinderen — schorsing van hun uitzetting wensten, dan wel afzagen van die vordering.
4.3. Ten aanzien van de procesvertegenwoordigingsbevoegdheid: bij akte uitlating procesvertegenwoordigingsbevoegdheid en eisvermindering d.d. 3 november 2026 heeft de advocaat van [Eiser c.s.] bescheiden overgelegd van de overgebleven eisers, de moeders [Moeder 1], [Moeder 2] en [Moeder 3] inhoudende dat zij hem machtigen om namens hen te procederen. Hiermee is de procesvertegenwoordigings-bevoegdheid van mr. D. Veira ten aanzien van voornoemden komen vast te staan. Voor wat betreft de eerder uitgezette eisers ziet de kantonrechter zich thans genoodzaakt de verklaring van mr. D. Veira, dat hij bevoegd was de overgebleven moeders te vertegenwoordigen, tot uitgangspunt te nemen. De kantonrechter gaat er derhalve voorshands van uit dat de raadsman bevoegdelijk namens alle eisers is opgetreden.
4.4. Ten aanzien van de eisvermindering: bij voornoemde akte uitlating procesvertegen-woordigingsbevoegdheid en eisvermindering heeft de gemachtigde van de moeders namens hen verklaard dat zij vanwege de niet humane situatie er voor kiezen om op 03 november 2026 in het kader van gezinshereniging gedeporteerd te worden. De gemachtigde had tijdens de mondelinge behandeling reeds te kennen gegeven dat hij, indien de moeders ervoor zouden kiezen om te worden uitgezet, hij de vordering tot schorsing van hun uitzetting zou intrekken. Gelet op het voorgaande is de vordering tot schorsing van de uitzetting niet langer aan de orde. De kantonrechter behoeft zich derhalve niet meer uit te laten over de gevorderde voorziening tot opschorting van de uitzetting. De advocaat had ter terechtzitting medegedeeld de overige vorderingen te handhaven dus resteert nog de beslissing over de proceskosten, waaronder het door [Eiser c.s.] gevorderde salaris van hun gemachtigde. Voor de beslissing over de proceskosten dient te worden beoordeeld in hoeverre de Staat aanleiding heeft gegeven tot het instellen van dit kort geding en of zijn handelwijze, gelet op de toepasselijke wettelijke bepalingen en de omstandigheden van het geval, daartoe aanleiding heeft gegeven.
4.5. De relevante artikelen van de Wet van 16 januari 1992, houdende bepalingen betreffende de toelating en de uitzetting van vreemdelingen (Vreemdelingenwet 1991, nader VW).
Artikel 32
1. Aan de President van de Republiek Suriname kan herziening worden gevraagd van beschikkingen strekkende tot:
a. het weigeren van een verblijfsvergunning of van een toelating als vluchteling dan wel het weigeren om de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning te verlengen;
b. het verlenen of verlengen van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning voor een kortere dan de gevraagde termijn, dan wel onder beperkingen of met daaraan verbonden voorschriften;
c. het, anders dan overeenkomstig een daartoe gedaan verzoek, wijzigen van de beperkingen waaronder een verblijfsvergunning is verleend of van de daaraan verbonden voorschriften;
d. het intrekken van een verblijfsvergunning of een toelating als vluchteling;
e. het uitzetten van een vreemdeling die, op de dag waarop zijn uitzetting is gelast, sedert drie maanden zijn hoofdverblijf in Suriname had zonder dat hem krachtens een der bepalingen van de artikelen 6, 9 en 10 verblijf was toegestaan, mits hij in dat tijdvak heeft voldaan aan de voor hem geldende 14 verplichtingen tot aanmelding en kennisgeving overeenkomstig het bepaalde krachtens deze wet.
2. Aan de President kan eveneens herziening worden gevraagd van beschikkingen strekkende tot:
a. het weigeren van een vestigingsvergunning;
b. het intrekken van een vestigingsvergunning;
c. het opleggen van een verplichting als bedoeld in artikel 19 lid 3;
d. het ongewenst verklaren van vreemdelingen;
e. het uitzetten van een vreemdeling wiens verblijf in Suriname niet langer is toegestaan, doordat hij heeft opgehouden te behoren tot een categorie waarop het bepaalde krachtens artikel 10 lid 2 van toepassing is.
3. Voor de toepassing van het in de leden 1 en 2, aanhef en onder a gestelde, wordt een vergunning of een toelating als vluchteling geacht te zijn geweigerd, wanneer het bevoegd gezag niet binnen zes maanden op een desbetreffende verzoek heeft beslist.
4. Geen herziening staat open van beschikkingen inzake een verzoek om een verblijfs- of vestigingsvergunning, ingediend door een vreemdeling, die op het tijdstip van indiening in Suriname verbleef, terwijl het hem op dat tijdstip niet was toegestaan in Suriname te verblijven.
Artikel 33
1. Herziening kan worden gevraagd door de vreemdeling ten aanzien van wie de voor herziening vatbare beschikking is gegeven, alsmede door diens wettelijke vertegenwoordiger.
2. Herziening moet schriftelijk worden gevraagd en wel binnen een maand na de dag waarop de daarvoor vatbare beschikking geacht kan worden ter kennis van de belanghebbende te zijn gekomen. Wanneer de herziening na afloop van deze termijn is gevraagd, blijft niet ontvankelijk verklaring op grond daarvan achterwege, indien de verzoeker aantoont dat hij de herziening heeft gevraagd zo spoedig mogelijk als dit redelijkerwijs verlangd kon worden.
Artikel 34
1. Zolang de Minister respectievelijk de President niet heeft beslist, blijft de uitzetting achterwege van de vreemdelingen ten aanzien van wie een beschikking als bedoeld in artikel 32, lid 1 onder b, c, d, en e of artikel 32 lid 2 onder b is gegeven.
2. Uitzetting blijft ook achterwege hangende de beslissing op een verzoek om herziening van een beschikking, waarbij:
a. een verzoek om verlenging van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning werd afgewezen, indien dit verzoek is ingediend langer dan een maand voor het einde van de termijn van het hem toegestane verblijf;
b. een verzoek om verlening of verlenging van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning werd afgewezen, indien dit verzoek is ingediend door een vreemdeling die er zich op beroept, dat hij door de weigering genoopt zou worden zich onmiddellijk te begeven naar een land waarin hij gegronde reden heeft te vrezen voor vervolging wegens zijn godsdienstige of politieke overtuiging of zijn nationaliteit, dan wel wegens het behoren tot een bepaald ras of een bepaalde sociale groep.
De regels voor herziening (artikel 32 e.v. VW)
4.6 Het artikel 24 VW biedt de grondslag voor uitzetting van vreemdelingen aan wie het niet langer is toegestaan in Suriname te verblijven Het artikel 25 VW bepaalt vervolgens wie bevoegd is de uitzetting te gelasten of uit te voeren. Bij het verstrijken van een verblijfstermijn als bedoeld in artikel 6 is in beginsel de Minister (belast met de zorg voor de toelating, vestiging en de uitzetting van vreemdelingen) of een door hem bevoegd verklaarde ambtenaar aan zet. Ingevolge de artikelen 32 tot en met 34 van de VW heeft een vreemdeling het wettelijk recht om binnen een maand na de aanzegging van een uitzettingsbevel een verzoek om herziening in te dienen bij de President van de Republiek Suriname.
Mocht de Staat overgaan tot uitzetting tijdens herziening?
4.7. Het artikel 34 lid 1 van die wet formuleert de dwingendrechtelijke hoofdregel dat de uitzetting in bepaalde gevallen achterwege blijft zolang de President niet heeft beslist. Hieruit volgt dat het indienen van een herzieningsverzoek een schorsende werking heeft. Dit betekent dat de feitelijke uitzetting (het op het vliegtuig of over de grens zetten van de persoon) wettelijk moet worden bevroren totdat er een officiële beslissing op het herzieningsverzoek is genomen. De Vreemdelingenwet wijst de President aan als het enige orgaan dat mag oordelen over een herzieningsverzoek. Het uitgangspunt is dus dat zolang er geen formele beslissing van de President ligt waarin het verzoek niet-ontvankelijk wordt verklaard op grond van artikel 34 lid 4, de dwingendrechtelijke blokkade van artikel 34 lid 1 van kracht blijft. De automatische bescherming tegen uitzetting uit artikel 34 lid 1 geldt weliswaar alleen voor legitieme herzieningsprocedures (beschikkingen waartegen herziening openstaat, zoals bedoeld in artikel 32 VW). Echter indien de herziening naar het oordeel van de uitzettende instantie kennelijk is bedoeld om de procedure doelbewust te vertragen en de situatie materieel onder de uitsluiting van lid 4 valt, komt het de uitvoerende macht (de politie dan wel de Minister) niet toe om die conclusie zelfstandig te trekken en op die grond de wettelijke regeling te passeren. De wet kent haar die bevoegdheid immers niet toe. Ongeacht of het herzieningsverzoek volgens de uitzettende instantie inhoudelijk kansloos was, trad de wettelijke blokkering in werking. De fysieke uitzetting terwijl de President nog geen formeel besluit had genomen, kan worden beschouwd als een directe rechtsschending omdat het niet aan de uitzettende instantie was om, vooruit te lopen op de beslissing van de President of zelfstandig te oordelen dat een verzoek ”kansloos” was. Door de groep uit te zetten vlak voor het kort geding van 3 november 2026, heeft de Staat de vreemdelingen effectief ook hun recht op een effectief rechtsmiddel ontnomen. Het feitelijk voltrekken van een uitzetting vóórdat de daartoe aangewezen autoriteiten (de President of de onafhankelijke rechter) hebben kunnen oordelen, holt de effectiviteit van de rechtsbescherming uit. Dit creëert een onomkeerbare situatie (fait accompli) omdat het leeuwendeel van de groep eisers reeds op 31 oktober 2026 feitelijk buiten de landsgrenzen is gebracht, terwijl op dat moment de behandeling van dit kort geding en de formele herzieningsprocedures reeds aanhangig waren gemaakt.
De proceskosten
4.8. Het eigenmachtig creëren van voldongen feiten door personen feitelijk te verwijderen hangende deze formele procedures, verdraagt zich niet met de fundamentele beginselen van de Surinaamse rechtsstaat en het recht op een eerlijk proces. Een dergelijke handelwijze levert in beginsel een procedurele schending op die de rechtmatigheid van de gehele staatsactie aantast. Aangezien de uitzetting inmiddels had plaatsgevonden, zag de gemachtigde van [Eiser c.s.] zich genoodzaakt de gevorderde schorsing daarvan in te trekken. De overgebleven moeders zagen om diezelfde reden af van verdere juridische stappen tegen hun uitzetting. Onder deze omstandigheden is het gerechtvaardigd om de Staat te veroordelen in de proceskosten aan zijde van [Eiser c.s.] welke worden begroot op:
– vastrecht SRD 50,-
– oproepingskosten SRD 6.000,-
– het geliquideerde gemachtigdesalaris in kort geding SRD 13.500,-
In totaal SRD 19.550,-.
5. De beslissing
De kantonrechter
5.1. verstaat dat de vorderingen van [Eiser c.s.] ten aanzien van de schorsing van de uitzetting en te verbeuren dwangsommen zijn ingetrokken;
5.2. veroordeelt de Staat in de proceskosten aan de zijde van [Eiser c.s.], tot aan deze uitspraak begroot op SRD 19.550,- (negentienduizend vijfhonderd en vijftig Surinaamse dollar);
5.3. verklaart dit vonnis ten aanzien van het onder 5.2. besliste, uitvoerbaar bij voorraad;
5.4. wijst af hetgeen meer of anders is gevorderd.
Dit vonnis is gewezen en uitgesproken door mr. R.M. Praag, kantonrechter in het Eerste Kanton, ter openbare terechtzitting te Paramaribo van 09 november 2026, in aanwezigheid van de griffier.